Τι είναι η στενωτική τενοντοελυτρίτιδα De Quervain;

Τι είναι η στενωτική τενοντοελυτρίτιδα De Quervain;

Αδιαμφισβήτητα, στη σημερινή εποχή με το γρήγορο τρόπο ζωής και τις δύσκολες συνθήκες καταπονούμε, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, τα χέρια μας, καθώς κάνουμε μικρές επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα καθημερινών δραστηριοτήτων που  επιβαρύνουν τους τένοντες και τον καρπό του χεριού: οι νέες μητέρες που κρατούν τα μωρά τους, η χειρωνακτική εργασία ή η δουλειά στο γραφείο, όπου υπάρχει συνεχής απασχόληση με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, το καθάρισμα στο σπίτι και οι μικροδουλειές και διάφορα άλλα. Όλη αυτή η καταπόνηση έχει σαν αποτέλεσμα το οίδημα και τη φλεγμονή στα συγκεκριμένα σημεία του χεριού, με συνέπεια να είναι πιο δύσκολη η ολίσθησή τους κατά τις κινήσεις και έτσι δημιουργείται μία ενδελεχής κατάσταση οιδήματος και τριβής που μπορεί να μας ταλαιπωρεί για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ποιες είναι οι βασικές αιτίες του συνδρόμου της στενωτικής τενοντοελυτρίτιδας;

Η πάθηση του De Quervain’s αποτελεί κυρίως μια στενωτικού τύπου τενοντοελυτρίτιδα, δηλαδή μια φλεγμονή του ελύτρου των δύο εκ των τενόντων που κινούν τον αντίχειρα και είναι γνωστή ως «στενωτική τενοντοελυτρίτιδα του πρώτου ραχιαίου διαμερίσματος του καρπού» ( μάκρος απαγωγός του αντίχειρα και βραχύς εκτείνοντας τον αντίχειρα). Αυτή η νόσος εμφανίζεται πιο συχνά σε αθλητές που χρησιμοποιούν ρακέτες. Επίσης, άνθρωποι που ασχολούνται με χειρωνακτικές εργασίες και όσοι χρησιμοποιούν πολύ συστηματικά τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές – είτε για προσωπική χρήση είτε λόγω της δουλειάς τους – διαμαρτύρονται πολύ συχνά για πόνο ή και δυσκαμψία στους τένοντες των χεριών τους. Γενικότερα, τα άτομα τα οποία υπόκεινται σε γρήγορες επαναλαμβανόμενες και δυναμικές δραστηριότητες – χρησιμοποιώντας τα χέρια τους – που έχουν σχέση με  τσίμπημα, κράτημα, έλξη ή ώθηση έχουν θεωρηθεί ότι είναι αυξημένου κινδύνου να εμφανίσουν την στενωτική τενοντοελυτρίτιδα του De Quervain’s. Οι πιθανές αιτίες της εν λόγω νόσου που έχουν αναφερθεί περιλαμβάνουν την εντατική χρήση ποντικιού υπολογιστή, χρήση trackball mouse και γρήγορη πληκτρολόγηση, καθώς και κάποια χόμπι, συμπεριλαμβανομένων των μπόουλινγκ, γκολφ, ψαρέματος, του πιάνου, του ραψίματος και του πλεξίματος. Το σύνδρομο De Quervain εμφανίζεται συνήθως σε άτομα ηλικίας από 30 έως 50 ετών. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι γυναίκες προσβάλλονται οκτώ με δέκα φορές πιο συχνά από τους άνδρες.

Αποτέλεσμα εικόνας για στενωτικής τενοντοελυτρίτιδας De Quervain;

Ποια είναι τα συμπτώματα της στενωτικής τενοντοελυτρίτιδας De Quervain;

Η τενοντοελυτρίτιδα του De Quervain’s, όπως έχει αναφερθεί, επηρεάζει τον μακρό απαγωγό και βραχύ εκτείνοντα τένοντα του αντίχειρα. Οι τένοντες αυτοί περιλαμβάνονται μέσα σε μια δεσμίδα συνδετικού ιστού, καθώς δημιουργούν ένα κανάλι μέσα στο οποίο ολισθαίνουν διευκολύνοντας τις κινήσεις για τις οποίες έχουν κατασκευαστεί.

Τα βασικότερα συμπτώματα της πάθησης της τενοντοελυτριτιδας είναι κυρίως η φλεγμονή στους τέντοντές του αντίχειρα και στα περιβάλλοντα έλυτρά τους. Αυτές οι συνθήκες φλεγμονής δύνανται να οδηγήσουν σε οίδημα τοπικής μορφής με συνέπεια την δυσκολία ολίσθησης των τενόντων μέσα στο κανάλι τους. Η ανάπτυξη της φλεγμονής έχει επιπλέον συνέπειες, αφού προκαλείται πόνος στη βάση του αντίχειρα, ο οποίος πολλές φορές είναι τόσο έντονος και οξύς  που το άτομο αναγκάζεται να σταματήσει την εργασία του.

Ο πόνος μπορεί να αναπτυχθεί ξαφνικά ή σταδιακά. Είναι πολύ πιθανό να ξεκινήσει αντανακλαστική ενόχληση στον αντίχειρα και το αντιβράχιο ή ακόμα και να προκαλεί έγερση από τον ύπνο. Χρησιμοποιώντας συνεχώς τον αντίχειρα (απαγωγή και την έκταση του αντίχειρα) ο πόνος γίνεται εντονότερος και κυρίως στο έντονο πιάσιμο, την πλάγια σύλληψη και στροφή, όπως, π.χ., στη χρήση του κλειδιού.

Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα εμφανίζουν συχνά το νόσημα. Αντίθετα, ένας τραυματισμός στους τένοντες του αντίχειρα υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσει ουλή παρεμποδίζοντας την φυσιολογική λειτουργία των τενόντων.

Ποια είναι η ανατομία των τενόντων του αντίχειρα;

Αποτέλεσμα εικόνας για στενωτικής τενοντοελυτρίτιδας De Quervain;

Αναλύοντας την ανατομία των τενόντων του αντίχειρα διαπιστώνουμε ότι στην πλευρά του συγκεκριμένου δακτύλου στο ύψος του καρπού μας βρίσκονται δύο βασικοί τένοντες που κινούνται εντός ενός σωλήνα, το λεγόμενο έλυτρο. Κύρια λειτουργία των τενόντων είναι η κίνηση των οστών. Τούτο επιτυγχάνεται φυσικά, αφού οι τένοντες θυμίζουν σχοινιά που συνδέουν τους μύες με τα οστά. Οι τένοντες καλύπτονται από ένα στρώμα λεπτού και γλοιώδους ιστού που μοιάζει με τον αρθρικό υμένα, το περιτενόντιο. Αυτό το στρώμα ιστού επιτρέπει στους τένοντες να γλιστρούν εύκολα μέσα στους ινώδεις σωλήνες (έλυτρα).

Σε περιπτώσεις οιδήματος στους τένοντες ή / και πάχυνσης του ελύτρου, θα προκύψει ως συνέπεια αυξημένη τριβή, η οποία θα προκαλέσει πόνο όποια στιγμή πραγματοποιούμε συγκεκριμένες κινήσεις του αντίχειρα ή του καρπού.

Ποια είναι η κλινική εικόνα του ασθενούς με το σύνδρομο De Quervain;

Όσον αφορά την κλινική εικόνα του ασθενούς με σύνδρομο De Quervain καταφεύγουμε στην ψηλάφηση, κατά την οποία εμφανίζεται ευαισθησία στην «ανατομική ταμπακιέρα». Συνάμα, παρουσιάζεται πόνος κατά την απαγωγή ή  και την έκταση του αντίχειρα και μπορεί να ψηλαφηθεί κριγμός κατά μήκος της κερκιδικής επιφάνειας του αντιβραχίου. Στη συνέχεια, πραγματοποιούμε το τεστ Finkelstein. Αυτό το τεστ είναι μια φυσική εξέταση ελιγμών που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του στενωτικού συνδρόμου. Με σκοπό να εκτελεστεί η δοκιμή αυτή, ο φυσικοθεραπευτής πιάνει τον αντίχειρα του πάσχοντος και τον κλείνει μέσα στην παλάμη του χεριού προς την ωλένια πλευρά. Στην περίπτωση που παρουσιάζεται έντονος και απότομος πόνος κατά μήκος της κερκίδας (κορυφή του βραχίονα, λίγα εκατοστά κάτω από τον καρπό), το Finkelstein’s τεστ είναι θετικό και θεωρείται πολύ πιθανό σύνδρομο de Quervain. Όλες αυτές οι κινήσεις και οι ελιγμοί του χεριού είναι δυνατό να προκαλέσουν πόνο σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα στη βάση του αντίχειρα. Η αναπαραγωγή του πόνου κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας αυτής αποτελεί σχεδόν παθογνωμονικό τέστ για την πάθηση.

Έλεγχος στενωτικής τενοντοελυτρίτιδας

Συμπερασματικά, το παράπονο των ασθενών με στενωτική τενοντοελυτρίτιδα De Quervain αφορά στα εξής:

  • πόνος που εμφανίζεται στην βάση του αντίχειρα, ο οποίος χειροτερεύει με κάθε κίνηση του καρπού και του δακτύλου.
  • Έντονο οίδημα που μπορεί να εντοπίζεται σε οξείες καταστάσεις στη βάση του αντίχειρα.
  • Δυσκολία κίνησης της κάμψης και της έκτασης του αντίχειρα, καθώς αυτή παρεμποδίζεται μηχανικά

Ποια είναι η φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση του συνδρόμου De Quervain;

Η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση της στενωτικής τενοντοελυτρίτιδας στοχεύει αρχικά στη μείωση του πόνου που προκαλείται από τον ερεθισμό και τη φλεγμονή που έχει δημιουργηθεί στο σημείο. Σε φυσικά μέσα θα χρησιμοποιήσουμε το Hilterapia το οποίο βοηθά πάρα πολύ στην άμεση αντιφλεγμονώδη δράση στην περιοχή του τένοντα. Στη συνέχεια ξεκινάμε κινησιοθεραπευτικές ασκήσεις τύπου διατάσεων, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε τη χαμένη ελαστικότητά του.

Στο δεύτερο στάδιο της φυκοθεραπευτικής θεραπείας, με σκοπό τη μείωση της πάχυνσης που έχει δημιουργηθεί στο έλυτρο του τένοντα, αφού έχουμε καταφέρει να ελαττώσουμε κατά πάρα πολύ τον πόνο, χρησιμοποιούμε τον κρουστικό υπέρηχο Piezowave 2 μέχρι έξι με οκτώ χιλιάδες παλμούς με την κεφαλή για εστιασμένες κρούσεις – focused και ανάλογα με την κατάσταση του ασθενή επιλέγουμε την κατάλληλη για την περίπτωση συχνότητα. Σιγά σιγά ταυτόχρονα με τη χρήση του κρουστικού υπερήχου κάνουμε και διατάσεις. Έπειτα, σαν συμπληρωματική αγωγή χρησιμοποιούμε την τεχνική Ergon, για να μπορέσουμε να δουλέψουμε την περιτονία της πάσχουσας περιοχής φέρνοντας ίνες κοντά στο De Quervain.

Στο τελευταίο στάδιο, αφού έχουμε ολοκληρώσει με την κινησιοθεραπεία και όλα τα φυσικά μέσα, χρησιμοποιούμε την τεχνική Mulligan, για να διορθώσουμε τον άξονα της πηχεοκαρπικής άρθρωσης, διότι ο οργανισμός μας είναι με τέτοιο τρόπο κατασκευασμένος ώστε να βρίσκει μία θέση του πάσχοντος σημείου για να μην πονάει πολύ. Επομένως, επαναφέρουμε το σκέλος στην ορθή του θέση και το αποδεσμεύουμε από τον πόνο και τη φλεγμονή που το ταλαιπωρεί. Η συχνότητα των θεραπειών πρέπει να είναι περίπου δύο φορές την εβδομάδα, εκτός από την αρχή που μπορεί να είναι το περισσότερο τρεις φορές την εβδομάδα, αν είναι σε πολύ οξεία φάση. Κρίνεται απαραίτητο να κάνουμε taping με το τέλος της κάθε συνεδρίας ή σε άλλη περίπτωση να επανατοποθετούμε το νάρθηκα για τη στενωτική τενοντοελυτρίτιδα, κι αυτό γιατί – ειδικά σε οξεία φάση- πρέπει να παραμένει ακινητοποιημένο το σκέλος χωρίς να κουράζεται.

Νάρθηκας

Με την εφαρμογή του νάρθηκα μπορούμε να ελαττώσουμε όλες τις ανεπιθύμητες συνέπειες που προέρχονται από τα έντονα συμπτώματα του συνδρόμου De Quervain, καθώς παρέχει σταθεροποίηση του αντίχειρα και της άρθωσης του καρπού.

Ο ασθενής οφείλει να αποφεύγει όλες εκείνες τις δραστηριότητες που του προκαλούν πόνο και κούραση έως ότου να επιτευχθεί η αποκατάσταση του προβλήματος μέσω της φυσικοθεραπείας.